Dag 7 + 8 The Surgery

Dag 7

We komen helaas al een beetje aan het einde van ons programma voor de trainingen. De ABCDE methodiek zit er goed in. Buiten de trainingen wordt er in de dagelijkse opvang van patiënten gebruik gemaakt van de methodiek en men vult elkaar aan. Ook artsen stimuleren de verpleegkundigen gebruik te maken van de methodiek, omdat zij erg blij zijn met de systematiek die we de afgelopen 2 weken geïntegreerd hebben in de kliniek. De overdracht aan de arts wordt gedaan volgens de SBAR waarbij ze iets vertellen over de situatie, background, het assessment overdragen volgens de ABCDE en een recommendation (aanbeveling) geven aan de arts.
We zien door het volgen van de praktijklessen dat men nu nog meer achtergrond informatie wil hebben en er zitten regelmatig verpleegkundigen achter de PC voor de VirtualMedSchool. Ook de artsen willen graag casuïstieken blijven oefenen en zijn dus erg dankbaar dat we deze mooie digitale leeromgeving achterlaten.
In de ochtend hebben we weer een aantal assessments afgenomen en verpleegkundigen blij gemaakt met het certificaat en alle leuke gadgets die we gesponsord hebben gekregen, wat ontzettend gewaardeerd werd en waarvoor dank van alle mensen hier. Na het behalen van het certificaat hollen de verpleegkundigen gelijk naar een kantoor waar ze hun certificaat kunnen laten lamineren. Er klinkt luid gejoel en er wordt veel gelachen als er iemand vervolgens stralend door de kliniek loopt.
Vandaag hadden we nog een uitdaging, want op verzoek van de artsen hadden we vandaag ook een Basis Life Support les en Advanced Life Support les in combi met de ABCDE gepland staan. Natuurlijk zeiden we gelijk: “ja joh dat doen we”…… toch maar eventjes onze eigen theorie goed doorgenomen. Na het bestuderen van de Afrikaanse defibrillator, beademing en ander materiaal waren we er klaar voor. Het werd één groot succes, hadden alle artsen aan het werk gezet. Onder de indruk van onze kennis hebben vandaag weer even alle puntjes op de “i” gezet, tips gegeven, richtlijnen doorgenomen en aanbevelingen gedaan over rolverdeling, inrichting van de traumakamer en het opbergen van materiaal. De kliniek, artsen en verpleegkundigen hopen op een spoedig vervolg aan deze trainingen en onze terugkomst, want morgen staat alweer onze laatste dag gepland…..

imageimage

imageimage

Dag 8

De laatste dag in the Surgery alweer, de tijd is voorbij gevlogen. Beetje raar gevoel, de laatste keer met Abdul, onze vaste taxi chauffeur, het ritje door het drukke en chaotische Kampala met zijn onbegrijpelijke (en vooral afwezige) verkeersregels, straatverkopers, boda boda’s (motortaxis), vrouwen in de meest exotische jurken met of zonder grote mand bananen op hun hoofd etc.
Vandaag gaan de laatste 2 verpleegkundigen hun assessment doen en dan hebben alle verpleegkundigen hun certificaat.
Daarna de BLS les gegeven voor de receptionisten, ambulancechauffeurs en 2 dames van de huishoudelijke dienst. Aanvullend het een en ander verteld over alarmsymptomen bij patiënten waarbij ze onmiddellijk een arts of verpleegkundige moeten roepen. Ook kwamen ze zelf met vragen over casussen die ze zelf hadden meegemaakt. Het oefenen van het reanimeren op de oefenpop en het doornemen van verschillende casussen maakten het een hele leuke en vooral ook interactieve les.
Men geeft aan de les heel erg te waarderen, iedereen vind het fijn om meer kennis te vergaren. Ook de meiden van de huishoudelijke dienst schrijven fanatiek mee als we het algoritme van de basic life support op het whitebord schrijven. En daarbij was iedereen heel happy met de mapjes en de USB sticks. Kortom, eigenlijk gewoon een genot om hier les te geven.
Het afscheid is wel even slikken, na 2 weken intensief trainen zijn we ons toch wel een beetje gaan hechten aan het personeel van the Surgery. De meiden in het restaurantje die elke dag onze broodjes klaarmaken, de huishoudelijke dienst, receptie, verpleegkundigen, chauffeurs. Iedereen vraagt ook wanneer we weer terugkomen en er wordt hier en daar geopperd dat het waarschijnlijk beter is als we in Uganda komen wonen.
We stappen dus met pijn in ons hart, maar wel met een ontzettend goed gevoel de Surgery uit. We hadden misschien gehoopt, maar niet verwacht dat ons project zo succesvol zou zijn. Nu maar hopen dat men er aandacht aan blijft besteden, regelmatig de virtual medschool in blijft kijken en dat de artsen met hun blijven oefenen.
Wij houden wel een oogje in het zeil op afstand, maar ze moeten het zelf verder op blijven pakken.

imageimage

Share